U bent hier

Sophie Martens

De fascinatie van de lijn. Het wonder van de pen die op het papier voortbeweegt en de verwondering voor het spoor dat daar nagelaten wordt Het onherroepelijke van de tijd ligt vast in die lange lijnen. Alsof ik de tijd meester ben. Daarna kan ik het potlood ook beheersen, mijn eigen richting uitsturen, de ruimte veroveren en eigen maken.

Dit grote wonder ontpopt zich dan tot een nachtmerrie. Heer en meester van tijd en ruimte – in casu wit een blad of doek- wat doe je dan. Wie alles heeft en voor wie alles mogelijk is hoeft niets te vragen en niets te zegggen. Creativiteit ontwikkelt zich enkel mits beperkingen. Dingen – ook kunst – moeten aan een noodzaak beantwoorden of zijn irrelevant. Voor de kunst ligt het iets moeilijker, men voelt de noodzaak aan, maar de definiering ervan is nog steeds bron van redetwisten en vragen.

Je staat nu voor je witte blad en dan? Waarom teken of schilder je iets, waarom niet?

Mij interesseert dit overgebleven beeld. Het beeld waar de emoties hun stempel reeds op gedrukt hebben. Het resulteert in een soort droombeelden, bijna déja-vu situaties. Waar, wanneer men iets herkent, dit in iets anders overglijdt. Alles lijkt vertrouwd, maar je kan het niet duiden. Het is het aanraken van de verborgen beelden die in elkeen van ons schuilen. En zo dichter bij de mens komen.

Het is een twijfelende mens, die zich vragen stelt in verband met zijn plaats op deze wereld, zijn gevoelens en de waarde ervan in een samenleving waar alles gedefinieerd en zeker schijnt. Het is het opeisen van het recht op twijfel en het stellen van vragen, enige uitwegen wil men de samenleving kritisch beschouwen en een dag tot andere oplossingen komen.

Sophie Martens

vrijdag, 16 oktober, 2015 - 00:00 to zondag, 17 januari, 2016 - 00:00
Sophie Martens Galerij